: برای یک رفیق قدیمی ..

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوتا رفیق .. دوتا رفیقی که هیچ وقت از هم جدا نمیشن .. همیشه باهمن .. هوای همو دارن .. هیچ وقت همدیگه رو تنها نمیذارن .. دوتا رفیقی که جون میدن واسه هم .. دوتا رفیقی که قول دادن تحت هر شرایطی پای رفاقتشون بمونن !! ...
اینا رو یادت هست ؟؟
این تو بودی که ازم قول گرفتی خودتم زدی زیرش ؛ به قول خودت بهانه هم داشتی بهانه ای که با استدلال خودت بهش رسیده بودی ... تو هیچ وقت نمیتونستی منو درک کنی... هیچ وقت نمیتونستی خودتو جای من بذاری... هیچ وقت نمیتونستی راجب من قضاوت کنی و حکم صادر کنی چون تو شرایط من نبودی که بفهمی !! اما تو قضاوت کردی .. یکطرفه قضاوت کردی رفیق ! بدون اینکه حتی رو در رو ازم بپرسی چرا ؟؟ مطمئن باش اگه میپرسیدی چرا چیزی نگفتم ؛ دلیلش رو میگفتم برات... فقط بلد بودی همیشه با نگاه سنگینت عذابم بدی ..
اوایل فکر میکردم یک رفیق واقعی هستی رفیقی که میتونه سنگ صبورم باشه و بتونم بدون دغدغه باهاش حرف بزنم... درد و دل کنم... بگم...بخندم... گریه کنم... راحت باشم باهاش .. داشتم رفته رفته نزدیک و نزدیک تر میشدم بهت ولی تو فرصت ندادی... هیچ وقت فرصت ندادی.......